24.08.2008
Plus Tennis Music Festiwal – 15-20 września
fot.
Impreza towarzysząca Tenisowemu Turniejowi ATP Pekao Open 2008.
Koncerty odbywać się będą w Tennis Cafe na terenie kortów przy Al. Wojska Polskiego 127 w Szczecinie ok. godziny 21.00 (bezpośrednio po Meczu Dnia)
PROGRAM:
15 września (poniedziałek) - "W szalonych rytmach boogie woogie"
Errol Dixon "Mr Boogie Woogie" (Jamajka)
16 września (wtorek) - "Nowe brzmienia czyli klubowe granie"
Novika
17 września (środa) - "Wieczór klezmerski czyli Kazimierz w Szczecinie"
Klezzmates
18 września (czwartek) - "Mistrzostwo gatunku" – Bankiet Banku Pekao SA
Urszula Dudziak
Harriet Lewis i Jazz Band Ball Orchestra (USA)
19 września (piątek) - "Muzyka Świata chociaż tak naprawdę to z Polski"
Psio Crew
20 września (sobota) - "Wielki, radosny finał"
Ras Smaila Blues Power (Francja, Martynika, Algieria, RPA)
SZCZEGÓŁOWY PROGRAM FESTIWALU
15 września (poniedziałek) - "W szalonych rytmach boogie woogie" Errol Dixon "Mr Boogie Woogie" (Jamajka)
Wielu krytyków jazzowych, określa Errola Dixona jako artystę nieoszczędzającego się na scenie. Rzetelnie na niej pracuje, aby nie zawieść oczekiwań słuchającej go publiczności. Wykonywane przez niego bluesy poza porywającą interpretacją, skłaniają również do refleksji.
Grając na fortepianie i śpiewając Errol Dixon wypracował swój własny styl.
Swą pierwszą płytę "Midnight Train" nagrał w roku 1962 i od tego czasu ukazało się ich 20. Co więcej, pracuje właśnie nad nową. Wśród tych nagrań zdecydowaną większość stanowią utwory skomponowane i napisane przez niego samego.
Errol Dixon, żyjący obecnie w Londynie, często występuje w klubach oraz na koncertach i festiwalach jazzowych, dla przykładu wymieńmy Pori Jazz Festiwal (Finlandia) oraz Northsea Jazz Festival (Holandia). W trakcie licznych koncertów występował między innymi z takimi gigantami bluesa jak:
Muddy Waters, Arthur Big Boy Crudup, czy B.B. King.
16 września (wtorek) - "Nowe brzmienia czyli klubowe granie" Novika
Jedni pamiętają Kasię Nowicką czyli Novikę z zespołu Futro, współpracy ze Smolikiem czy Fiszem, inni znają z klubowych parkietów i kolektywu dj’skiego Beats Friendly. Jeszcze inni cenią sobie najbardziej jej działalność radiową (Radiostacja, Radio BIS), owocem której była kompilacja Polskie Leniwe z 2005 roku (Kayax). Z pozoru więc wszyscy znają Novikę, ale dopiero teraz – za sprawą jej debiutanckiego albumu solowego „TRICKS OF LIFE” – będą mogli odkryć jej własny świat oraz bardziej dojrzałą osobowość.
Mimo, że za warstwę muzyczną płyty odpowiedzialnych jest wiele osób, Novika wcieliła się w rolę producenta całości albumu, czuwając nad jego koncepcją, udziałem gości, muzyków, asystując przy każdym miksie. Kasia jest też autorką wszystkich tekstów, które odgrywają tu istotne znaczenie. W sposób mniej lub bardziej abstrakcyjny odnoszą się do naszej sfery emocjonalnej, do trudności w komunikacji między kobietą, a mężczyzną, do paradoksów, pułapek i sztuczek, które funduje nam codzienne życie (tytułowe „Tricks of life”).
Na płycie znajdziecie piosenki, których autorami lub współautorami wraz z Noviką są: Envee (Niewinni Czarodzieje), Smolik, Tomek Ziętek (Loco Star), Artur Rojek, Mariusz Szypura (Silver Rocket), Tim Flavio oraz debiutanci: Rawel (Sławek Hryniewiecki) i Good Paul.
Wokalnie Novikę w kilku utworach wspierają: Sqbass, Marsija (Loco Star), Aga Murawska. Nie zabrakło też żywych instrumentów, m.in. fortepianu (Sławek Jaskułke), wiolonczeli i kwartetu smyczkowego pod wodzą Patryka Rogozińskiego, trąbki (Tomek Ziętek), harfy (Kasia Kolbowska, klarnetu basowego (Pablo Pełczyński). Miksem dodatkowo zajęli się: Bogdan Kondracki, Sebastian Witkowski i Mariusz Szypura.
Tricks of Life to opowieść z pozoru lekka, na dnie smutna, ale na pewno niezwykle wciągająca.
Na koncertach Kasia występuje w następującym składzie:
Novika (vocal); Sqbass (vocal); Marsija (chórki); Andrzej Rajski (perkusja); Łukasz Kowalski (instr. Klawiszowe); Marek Buchowicz (bas); Tomek Ziętek (trąbka) + wizualizacje go2air
17 września (środa) - "Wieczór klezmerski czyli Kazimierz w Szczecinie" Klezzmates
W styczniu 2005 roku postanowili założyć zespół, którego repertuar byłby sumą ich wspólnych pasji i doświadczeń muzycznych. Każdy z członków zespołu zetknął się wcześniej z szeroko rozumianą muzyką klezmerską a jej piękno i różnorodność sprawiły że pochłonęła ich bez reszty. Od dawna myśleli o zespole, z którym mogliby zrealizować własne pomysły kompozytorskie. W ten sposób powstał autorski program, w którym starali się zawrzeć elementy najbardziej charakterystyczne dla muzyki żydowskiej i bałkańskiej (skale, rytmikę, zwroty harmoniczne). Dodatkowo wykorzystując swoje wcześniejsze doświadczenia dopełnili go elementami klasyki i jazzu. Całość stanowi własną wizję muzyki klezmerskiej a'la Klezzmates.
Nazwa zespołu pochodzi od angielskiego "roommate" i oznacza "koledzy w klezmerce". Zdwojone "z" ma przypominać, że muzyka klezmerska ma w sobie sporo z jazzu.
W kwietniu 2005 po niespełna czterech miesiącach wspólnego grania ich działalność została doceniona przez jury Festiwalu NOWA TRADYCJA 2005 organizowanego przez II Program Polskiego Radia, które przyznało Klezzmetes Nagrodę Telewizji Polonia co stało się twórczym impulsem.
We wrześniu 2005 ukazała pierwsza płyta zespołu. Na swym koncie mają wiele udanych występów w Polsce i za granicą. W 2006 roku napisali tła muzyczne i piosenki do spektaklu "Popiół i Wiatr". Premiera miała miejsce w listopadzie 2006 w warszawskim teatrze Ateneum.
Zespół tworzą: Tomasz Polak – klarnet, Bartek Staniak – skrzypce, Jarosław Wilkosz – kontrabas, Krzysztof Kossowski – perkusja, Marcin Wiercioch - akordeon
18 września (czwartek) - "Mistrzostwo gatunku" – Bankiet Banku Pekao SA (tylko z zaproszeniami) Urszula Dudziak, Harriet Lewis i Jazz Band Ball Orchestra (USA)
Urszula Dudziak; ur. 22 października 1943 w Straconce – (obecnie dzielnicy Bielska-Białej) – polska wokalistka jazzowa i kompozytorka.
Oprócz jazzu śpiewa też utwory J. S. Bacha, F. Chopina, I. Paderewskiego. Pracowała z takimi artystami, jak Krzysztof Komeda, Michał Urbaniak (jej były mąż), Walk Away, Gil Evans, Archie Shepp, Dj Vadim i Lester Bowie.
Urszula Dudziak urodziła się w Straconce i mieszkała tam do 4 roku życia. Potem przeniosła się z rodzicami do Gubina, a jeszcze później do Zielonej Góry. W dzieciństwie uczyła się gry na fortepianie. Jazzem zainteresowała się jeszcze podczas nauki w szkole średniej, do czego przyczyniło się słuchanie Elli Fitzgerald.
Współpracowała z kilkoma amatorskimi zespołami jazzowymi z Zielonej Góry, śpiewając w nich standardy jazzowe. Profesjonalny debiut piosenkarki nastąpił w 1958 roku, gdy została solistką zespołu Krzysztofa Komedy. Potem współpracowała też z orkiestrą Edwarda Czernego, a od 1964 r. do końca lat 80. - z Michałem Urbaniakiem. Początkowo zajmowała się tradycyjną muzyką jazzową, występowała m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz Jamboree (w latach 1969-1972). Potem (1971) zafascynowała ją muzyka wykorzystująca przetworniki głosu. Sama użyła po raz pierwszy takiego urządzenia przy nagraniu płyty długogrającej w duecie z Adamem Makowiczem - Newborn Light (1972).
W 1973 wyjechała do Nowego Jorku, potem występowała z M. Urbaniakiem oraz solo (jako One Woman Show z użyciem aparatury elektronicznej) niemal w całej Ameryce i Kanadzie, m. in. podczas Newport Jazz Festival i w Carnegie Hall. "Los Angeles Times" mianował ją Śpiewaczką Roku w 1979. Nagrała około 50 płyt, dzieliła estradę z takimi artystami, jak: Bobby McFerrin, Herbie Hancock, Dizzy Gillespie, Clark Terry, Ron Carter, Wynton i Branford Marsalis, Gil Evans, Sting, Lionel Hampton. Wspomniany wyżej album Newborn Light nagrany z Adamem Makowiczem dla amerykańskiej firmy płytowej Columbia otrzymał w prestiżowym amerykańskim magazynie "Down Beat" maksymalną ocenę pięciu gwiazdek.
W 1981 związała się z grupą Vocal Summit. Również w latach 80. współpracowała z G. Evansem oraz A. Sheppem. Uczestniczyła w wielu imprezach muzycznych, w tym w prestiżowych festiwalach jazzowych, na wszystkich kontynentach. W repertuarze ma m.in. autobiograficzny program muzyczny Future Talk (przygotowany wraz z Jerzym Kosińskim), a także spektakl The Nature Is Leaving Us, którego U. Dudziak jest kompozytorem.
Do Polski przyjechała po wieloletnim pobycie za granicą w roku 1985. Wystąpiła wtedy w duecie z Bobbym McFerrinem na MFMJ Jazz Jamboree w Warszawie. Od tej pory pojawia się w Polsce często. Dużo koncertuje, występuje na festiwalach jazzowych, przyjmuje zaproszenia do programów telewizyjnych (między innymi Wieczór z Jagielskim, Rozmowy w toku, Szymon Majewski Show 2008). Współpracuje też z Grażyną Auguścik, z którą koncertuje w Polsce i w Stanach Zjednoczonych.
Jej piosenka Papaya z 1976 stała się w 2007 hitem wszystkich list przebojów w Azji i Ameryce Łacińskiej, gdzie dodano do niej charakterystyczny taniec Papaya Dance.
Druga gwiazda wieczoru – Harriet Lewis and Jazz Band Ball Orchestra
Harriet Lewis urodziła się w Filadelfii w stanie Pensylwania jako potomek imigrantów z Jamajki. Śpiewanie zaczęła w wieku 12 lat w kościele Baptystów – później została dyrektorem chóru Baptystów, który występował w całej Filadelfii, a następnie - przy pomocy matki - założyła własny chór.
Harriet pierwsze wykształcenie muzyczne otrzymała w Sherwood Recreation Center w Filadelfii – uczyła się tu tańca (m. in. baletu oraz jazzu nowoczesnego). To właśnie w tej szkole zaczęła wykorzystywać style taneczne w swoich występach wokalnych.
W roku 1967 Harriet stała się członkiem zespołu „The Forget Me Knots”, który nagrywał dla Philadelphia International Records. Po ukończeniu Akademii Muzycznej w Filadelfii Harriet wyjechała na 2-letnią trasę koncertową z Philly Groove Recording Artists "Raw Image".
W 1973 roku artystka stworzyła swój własny zespół o nazwie „Posh”. W tym okresie zaczęła być uważana za najlepszą wokalistkę jazzową Filadelfii. Siedem lat później Harriet wstąpiła do armii Stanów Zjednoczonych. Wiele razy – łącznie z takimi gwiazdami, jak np. Charlie Byrd Trio, Gregory Hines, George Benson, Earl Klugh, Jennifer Holiday - była proszona o występ dla wysokich rangą urzędników państwowych – Japonii, państw Afrykańskich, Korei, Francji i oczywiście Stanów Zjednoczonych.
Harriet występowała w wielu miastach Stanów Zjednoczonych, wielu krajach Europy, Azji i Afryki. Do chwili obecnej nagrała 15 płyt na których demonstruje szeroką gamę swych możliwości wokalnych w repertuarze jazzowym, bluesowym, gospel, reggae, funk, rhythm & blues, soul..
Jak twierdzą jej fani: “Harriet wchodzi na scenę jako księżniczka".
19 września (piątek) - "Muzyka Świata chociaż tak naprawdę to z Polski" Psio Crew
Psio Crew – to projekt przede wszystkim muzyczny, który realizuje swoje eksperymentalne koncepcje od 2004r. Tworzą go w większości bielscy górale i góralki, muzykanci, miłośnicy i fascynaci rodzimego folkloru beskidzkiego. Ich tradycyjne góralskie melodie i śpiewy w połączeniu z przestrzenną elektroniką, za której sterami, gałkami, potencjometrami czuwa Dobry Gooral dały początek nowemu, oryginalnemu brzmieniu, niespotykanemu dotychczas na scenach klubowych.
Przełamująca stereotyp fuzja tych stylistycznie odległych od siebie światów muzycznych jest propozycją dla wszystkich, którzy są otwarci na specyficzną, pozytywną, niejednokrotnie dziką, beskidzką interpretację takich gatunków muzycznych jak: d’n’b, electro, hip-hop czy raggamuffuin... Całość muzycznego repertuaru Elektro Ziomalskiej Kapeli Góralskiej Psio Crew wypełniają klimatyczne około jazzowe tematy okraszane magicznym wokalem płci pięknej.
Mimo różnych miejsc prezentacji swej twórczości, począwszy od festiwali folkowych i jazzowych poprzez studia radiowe aż po koncerty hip-hop'owe, PsioCrew najlepiej czuje się na scenach klubowych, gdzie organizuje imprezy oplatane setami dj-skimi, beatboxowymi.
Podczas 15 edycji Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Ludowej w Lublinie Psio Crew zostało wyróżnione za łączenie muzyki góralskiej z klubową.
Psio... to pulsująca życiem młoda krew, pełna energii, radości, szczerości, dzikości serca...nie zapominając o górolskim wykopie! Hej!!!!
20 września (sobota) - "Wielki, radosny finał" Ras Smaila Blues Power (Francja, Martynika, Algieria, RPA)
Ras Smaila i jego muzyka to wyjątkowa podróż po różnych brzmieniach.
Dorastał pomiędzy Afryką (The Mother Land), Londynem i innymi miejscami "Babilonu". Jego tata kupił mu gitarę, kiedy ten miał 6 lat, jednak bardziej podobał mu się football. Mama ponownie starała się nakłonić syna do gry, gdy miał 13 lat. Tak jak każdy musi nauczyć się alfabetu zanim nauczy się czytać, tak młody chłopak musiał nauczyć się dobrze bluesa, zanim stał się gwiazdą, taką jak Fela lub Elvis, o jakich opowiadał rodzicom.
Wykonawca we wczesnych latach 80 był w Londynie liderem fanko - bluesowego Break For
Thae Order. Później można go było zobaczyć na europejskich scenach. Czasy te były dla niego związane z wielkimi emocjami, ponieważ stał na scenie z gigantami, którzy wpłynęli na niego, kiedy był dzieckiem, m. in.: Memphis Slim, Jon Lee Hooker, Luter Allison.
W kwietniu `99 francuska wytwórnia wypuściła pierwszą płytę Ras Maila "Black Man`s blues". Było to spłacenie długu wobec bluesa, cytując za krytykami. Wydał też wersją US. Druga płyta "True Story" jest dostępna w sklepach muzycznych na całym świecie. Jest to połączenie wszystkich wibracji, zbieranych z całego globu. W Groove Holly Trinity nagranego przez Smaila jest to raczej wyraz uznania Fela Anikupalo Kuti, Jamesa Brona i Jimmiego Hendrixa.
Na Ras Smaila miały wpływ różne rodzaje muzyki od soul przez funk po rock`n` roll. Pojawiła się też dobra stara muzyka z Afryki i Karaibów. Ci, którzy wierzą w tradycje bluesa, widzą, że przeszłość wkracza i w przyszłość. Ras Maila czerpie w tych wpływów, jednak wnosi do nich świeży
powiew Afro, Soul i Funk.
Zobacz pozostałe »
Dodaj komentarz