Zasłużyć na wolność...

fot.

Polski rząd uznał niepodległość Kosowa. Przyznał przy tym, że jest to decyzja polityczna. I słusznie, że stać ich było, aby to przyznać. Bo tak naprawdę trudno doszukać się innych powodów tej decyzji. Owszem, mieszkańcy tej krainy walczą o suwerenność od kilku lat, ale czy to wystarczy, aby zasłużyć na wolność?

Żyjemy w epoce globalizacji, łączenia się ludzi bez względu na różnice etniczne, czy polityczne. Mimo to ruchu separatystyczne są bardzo powszechne na świecie, żeby nie powiedzieć, że się nasilają. Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego ludzie chcą iść pod prąd? Taka już jest pewnie natura człowieka, że przekora bywa silniejsza od rozsądku.
Czy jednak przekora jest wystarczającym powodem do proklamowania niepodległości? Gdyby tak było, to możemy się spodziewać, iż któregoś dnia suwerenność ogłoszą Kaszubi (pierwszy krok już się dokonał, skoro jeden z nich jest prezydentem Polski). Jak zareagujemy w takiej sytuacji? Będziemy czuć to, co obecnie czują Serbowie, i tyle. Powie ktoś, że to niedorzeczność porównywać mieszkańców Kosowa z Kaszubami. Zgadzam się, bo Kaszubi mają więcej powodów, aby o taką niepodległość się starać.
Aby wszystko było jasne, prześledźmy kilka faktów. Przede wszystkim Kosowo nigdy nie było niepodległe, w przeciwieństwie do kilku innych państw, które jak niegdyś Polska, swą państwowość utraciły, np. Kraj Basków, czy Kurdystan.
Kosowo nie ma własnego narodu. Głównie zamieszkują tam Albańczycy, ale i oni są tam w większości raptem od końca XVII wieku, gdy Turcy wypędzili stamtąd Słowian. Mieszkańcy tego regionu nie mają własnego języka ani odrębnej kultury. Posługują się językiem albańskim, albo serbskim w zależności od pochodzenia, zaś kultura jest częścią dorobku jugosłowiańskiego lub albańskiego.
Przez lata nie istniały na tereniach Kosowa ruchy narodowościowe. Pojawiły się dopiero w latach 90-tych minionego stulecia, kiedy wszyscy wokół tego chcieli. Wcześniej zabiegali bardziej o przyłączenie do Albanii. Dążenie do odłączenia się od Serbii pojawiło się, po ludobójstwie Slobodana Karadżicia. Przez lata nie mieli własnej flagi. Powstała dopiero w tym miesiącu, bo czas już był najwyższy!
Obecnie Kosowo ma szansę stać się jednym z najmniejszych krajów Europy. Powierzchnia tego państwa jest o połowę mniejsza niż naszego województwa. Z uwagi na biedę i ciągłe zagrożenie wojskowe raczej nie ma co się spodziewać szybkiej poprawy warunków życia. Ale mimo to są wolni, są niepodlegli. Udało im się dzięki pomocy USA i Zachodu osiągnąć to, czego inni im mogą pozazdrościć. Ot tacy Kurdowie. Co oni mają powiedzieć? Co mają zrobić, aby i im chciał pomóc wszechwładny Zachód?

Kurdowie mieli własne państwo przez ponad 3 lata. Potem złoża ropy sprawiły, że świat ich ograbił z wolności. W latach 30-tych Turcy dokonali na Kurdach największego ludobójstwa w historii XX wieku (zamordowano więcej osób, niż Hitler Żydów w czasie II Wojny Światowej). A mimo to Kurdowie wciąż istnieją, mają własny język, kulturę, dbają o własną tożsamość historyczną i narodową.
Jakby ktoś chciał powiedzieć, że to dzicz (a tacy bywają), to służę innym przykładem. Baskowie. Kiedyś mój znajomy powiedział, że nie rozumie, o co walczą, skoro nigdy nie byli niepodlegli. Białoruś też nie, a jest państwem, odparłem. A tak po prawdzie to Baskowie niepodlegli byli ponad 600 lat, a jeśli liczyć szeroką autonomię za czasów Imperium Rzymskiego, to będzie z 14 wieków! To dłużej niż istnieje Polska. Baskowie mają swój język, kulturę, tradycję, a nawet organizacje polityczne. Wciąż jedyne na co mogą liczyć to autonomia.
O tym, że świat jest niesprawiedliwy, wiedzą wszyscy. I pewnie tego nikt z nas z osobna nie zmieni. Nie znaczy to, że mamy biernie za sprawiedliwe uważać to, co inni próbują nam wmówić. Niepodległość jakiegoś kraju to nie kwestia czyjegoś widzimisię. Pamiętając jak długo my Polacy musieliśmy walczyć o odzyskanie wolności, nie szastajmy tym na lewo i prawo (jak USA nam zagra), bo to piękne hasło się zdewaluuje i nasze wnuki będą umiały to słowo przetłumaczyć na angielski, ale nie będą wiedziały, co naprawdę znaczy.

Przemysław Łonyszyn.