* Pola obowiązkowe

Skoro tak, to ja życzę wesołych świąt!

Ujmę to tak, artykuł jest tendencyjny, ponieważ jest to krytyka tego święta całkowicie bezpodstawna. To jak ze świetami, ktoś krytykuje że wierzyć trzeba cały czas a nie tylko od święta. Co oczywiście sie nie wyklucza. Nie chcesz nikt ci karze dawać prezentów ani tego świętować. Po 2 kto daje walentynkę jak się kogoś nie kocha? TO kwestia moralności, nie kochasz nie daję, bo to kłamstwo, którego nikt o zdrowych zmysłach nie chce słuchać, przynajmniej jeśli chodzi o moją osobę. Nie kochasz to nie dajesz walentynki, ludzi wbrew pozorom nie chcą być okłamywani. I to w tak ważnej sprawie jaką jest miłość. Człowiek ma prawo przestać kochać, i trzeba zrobić wszystko żeby osoba której się nie kocha nie cierpiała, czyli jak najszybciej skończyć związek, trzeba mieć do tego odwagę cywilną. Ale jeśli ktos tę walentynkę daje, to oznacza że okłamuje tę osobę, mówi jej: "Nie kocham Cię, ale chcę żebyś myślała że jest inaczej". Więc nie znam nikogo kto tak robi w święto zakochanych, a jeśli tak robi to jest Jego problem, bo założenie święta jest takie żeby dawać temu kogo się kocha. Więc jeśli zna Pan z autopsji dawanie walentynki bez uczucia należy mieć pretensje do swojego sumienia (być może źle uformowanego jeśli się tak zdarzyło), a nie mieć pretensji do święta jako takiego które zakłada wyrażanie prawdziwej miłości tylko. Ja się osobiście nie czuję do niczego zmuszana, do świętowania urodzin, imienin, walentynek, świąt. Zgodzę się z tym że to święto powinno przypominać o kochaniu ludzi w ogóle, ale dlaczego o tym żeby się do kogoś uśmiechnąć albo przeprowadzić staruszkę przez jezdnię mamy pamiętać tylko od święta? To święto jest świętem kochania, nie udawania, to prawda. Więc jeśli ktoś daje prezent osobie której nie kocha, to już ano nie jej wina, ani nie wina Św Walentego. Po prostu ma się do czynienia z kłamcą.

św. Katarzyno. Nazywasz się świętą, a w tobie tyle jadu i nienawiści. Religia Chrześcijańska to religia miłości i wybaczania. Trzeba umieć otworzyć serce na bliźnich. A artykuł mi się podobał. Może go nie zrozumiałaś. Autor nawołuje do miłości i gani jednodniowych lowersów.

Drogi Przemysławie! Gdy czytam Twoje felietony, mam wrażenie, że na siłę próbujesz wypowiadać się na dany temat, robisz to nierzadko bez polotu, choć zapewne wydaje Ci się, iż jest odwrotnie i w dodatku zaprzeczasz sam sobie. Pozwól że przytoczę, aby moje zarzuty nie były jakoby pustosłowiem. "Od wieków jest to święto murarzy i tynkarzy, wszak: „Walę tynki”, zwykł mawiać majster stojąc na rusztowaniu. Ktoś kiedyś sobie zakpił z przedstawicieli tego rzemiosła..." Po pierwsze jestem osobą potocznie zwaną "budowlańcem", choć posiadam wykształcenie związane raczej z rodziną szlachetniejszych zawodów dziedziny budownictwa. Po drugie co to za porównanie? Walę tynki? O zgrozo piszesz felietony a czerpiesz z prymitywnych zasłyszanych na ulicy powiedzeń? Na początku felietonu chcesz pokazać jak bezduszne, komercyjne i nastawione na zysk jest to święto, przy okazji drwisz z pewnej grupy zawodowej, by zakończyć wywód na tym, iż to ładne święto. To albo stawiasz tezę a potem ją popierasz, albo tak jak Marks i Engels zaprzeczasz sam sobie. Mam wrażenie, że problem nie tkwi tak naprawdę w żadnym wydarzeniu które opisujesz, lecz w twoim zadufaniu, pewności samego siebie i czystym egoizmie. I na koniec: żaden majster budowlany (w języku polskim "mistrz") nie stoi na rusztowaniu i nie mawia "Walę Tynki" - to mógłby wołać brygadzista bądź robotnik, gdyby był aż tak prymitywny jak twój tok myślenia "na siłę".