Dziś każdy chce być Irlandczykiem

fot. flickr.com/infomatique

Dzień św. Patryka to prawdopodobnie jedyne irlandzkie święto narodowe obchodzone poza krajem pochodzenia. Dziś w pubach na całym świecie serwuje się Guinessa i zielone piwo.

„Everyone wants to be Irish on St. Patrick's Day” – „Wszyscy chcą być Irlandczykami w Dzień św. Patryka " – to hasło, które obowiązuje 17 marca nie tylko w Irlandii.

Dzień Świętego Patryka obchodzony jest oczywiście przez wszystkich Irlandczyków rozsianych po całym świecie ale ponieważ jest to święto wesołe chętnie, obchodzą je także inne narodowości, w tym oczywiście Polacy.

„Slainte!”, czyli „Na zdrowie!”
Dziś w Irlandii królują irlandzkie zabawy, irlandzkie jedzenie, irlandzka muzyka i oczywiście irlandzkie piwo. Na ulicach dominuje narodowy kolor Irlandii – zielony, a puby irlandzkie pękają w szwach.

Głównymi ulicami Dublina przechodzi uroczysta parada z orkiestrą, teatrami ulicznymi, tancerzami. Na zakończenie dnia, nad przecinającą miasto rzeką Liffey, odbywa się pokaz sztucznych ogni. W każdym pubie na Zielonej Wyspie rozbrzmiewają dynamiczne reele i jigi.

Największe parady z okazji dnia św. Patryka organizowane są nie w Dublinie, lecz w Nowym Jorku. W Chicago, farbuje się wodę w rzece na zielono jadalnym barwnikiem. W Tokio organizuje się paradę, w której udział biorą również psy.

Także w Polsce można znaleźć zielone akcenty –niektóre puby, które nie serwują piwa irlandzkiego, wprowadziły w ten dzień piwo barwione na zielono, czyli piwo z syropem Blue Curacao, zwane przez niektórych „Ludwikiem”.

Osoby preferujące mocniejsze alkohole wypiją dziś tzw. „dzban Patryka”. Jest to szklanka whiskey nalana po brzegi na pamiątkę św. Patryka, który ponoć przyłapał szynkarkę na „chrzczeniu” tego trunku i nie dolewaniu miar do pełna. Nastraszył ją, że jeżeli będzie kontynuowała niecną praktykę, to zaczną ją nawiedzać upiory. Od tamtej pory kobieta uczciwie dbała o każdą kroplę whiskey, a ślad tej legendy pozostał właśnie w owym serwowanym 17 marca „dzbanie”.

Kim był św. Patryk?
Św. Patryk urodził się w rzymskiej Brytanii ok. 385 r. wprawdzie w rodzinie chrześcijańskiej, ale odebrał świeckie wychowanie. Gdy miał 16 lat został uprowadzony przez irlandzkich piratów i przez sześć lat w niewoli pasł owce. W tym czasie nastąpił jego powrót do chrześcijaństwa. Na przypadkowym statku udało mu się uciec do Francji, gdzie kształcił się później w najsłynniejszych szkołach w Erinsi i w Auxerre.

Gdy w Irlandii zmarł wysłannik papieski św. Palladiusz, papież Celestyn I wyświęcił Patryka w 432 r. na biskupa. Święty zastał tam tylko małe wspólnoty chrześcijan, otoczone i nękane przez pogańskie szczepy irlandzkie. Potrafił jednak zdobyć przychylność lokalnych władców, dla wybranych plemion ustanowił biskupów, którym dodał grono pomocników, żyjących wspólnie na sposób klasztorny. W ten sposób opaci klasztorów byli zarazem biskupami. Właśnie od św. Patryka wywodzi się rozpowszechniony później w całym świecie zwyczaj zwoływania na modlitwę za pomocą dzwonu.

Autor: annd, zbyt;
Źródło: KAI, turystyka24h.pl,shamrock.internetdsl.pl
tvp.info