Zapraszamy na Plus Tennis Music Festival
Nie samym tenisem żyje człowiek, więc w Szczecinie po wieczornym Meczu Dnia widzowie tłumnie przechodzą z trybun na widownię Plus Tennis Music Festival. To najważniejsza impreza towarzysząca Pekao Szczecin Open: odbywa się już 13 lat, sama stała się marką. W minionych latach festiwalowa scena gościła znakomitości polskiego i europejskiego jazzu, muzyki r'n'b oraz soulu. Jan Ptaszyn Wróblewski, Urszula Dudziak, Ewa Bem, Martyna Jakubowicz, Janusz Strobel, Andrzej Jagodziński czy Dorota Miśkiewicz to jedynie część naszego gwiazdozbioru. Młodszą falę reprezentowali m.in. Kapela ze wsi Warszawa, Oszibarack, Novika i Psio Crew.
W tym roku program zapowiada się arcyciekawie. Zaczniemy (tradycyjnie w poniedziałek 13 września) jazzowym głosem Magdy Piskorczyk i wirtuozerskimi popisami na harmonijce Billy Gibsona. We wtorek nowe brzmienia reprezentować będzie zdobywca dwóch statuetek Fryderyka w 2010 roku – zespół BEFF. W środę kobieca muzyka wyśpiewana mocnym głosem Renaty Przemyk, w piątek Trebunie Tutki, czyli world music po polsku, zaś w sobotnim finale 18 września – dzień przed finałem Pekao Szczecin Open 2010 – w rytmach r'n'b zagrają, znani już nam, amerykańscy showmani z Soul Catchers.
Podsumowując: muzycy zagrają pięć znakomitych gemów, ale do wygrania całego seta potrzebna będzie Państwa obecność. Zapraszamy, początek koncertów o 21.00. Koncerty zapowiada nasz jazzowy konferansjer Piotr Szulc.
13 września poniedziałek – jazzowo-bluesowe głosy
Magda Piskorczyk (PL) i Billy Gibson (USA)
Billy Gibson
amerykański wirtuoz harmonijki, żywiołowy frontman i znakomity wokalista z Memphis. Tam, w kolebce bluesa, nazywany jest Księciem Beale Street. Laureat bardzo prestiżowej nagrody w świecie bluesa (dawniej Nagroda W.C. Handy'ego): Harmonijkarz Roku 2009 Blues Music Award!!!
Autor jednego DVD i 6 płyt CD, spośród których "The Billy Gibson Band" nominowana była do Blues Award, a dwie inne zaprezentowały jazzowe fascynacje i możliwości tego muzyka.
Magda Piskorczyk
Charyzmatyczna artystka zafascynowana muzyką afro-amerykańską i afrykańską, opisywana jako "Czarny głos w białym kostiumie".
Czterokrotnie wybierana Wokalistką Roku przez polskich bluesfanów. Gitarzystka i basistka. Znana ze znakomitego kontaktu z publicznością.
W trakcie tej trasy koncertowej towarzyszyć im będą muzycy z zespołu Magdy Piskorczyk: Aleksandra Siemieniuk (gitary), Adam Rozenman (instrumenty perkusyjne) oraz dzielący obowiązki za perkusją: Marcin Jahr i Bartek Kazek.
14 września wtorek - nowe brzmienia
Fox
Fox to jeden z najbardziej utalentowanych producentów na polskiej scenie elektronicznej i alternatywnej, na stałe współpracujący z Marią Peszek i Kayah. Zadebiutował 5 lat temu z zespołem „15 minut projekt”, którego album został fenomenalnie przyjęty przez media i publiczność. Teraz przyszedł czas na jego pierwszy - autorski projekt, na którym gościnnie pojawili się najważniejsi artyści rodzimej sceny alternatywnej: Maria Peszek, Novika, Michał Skrok (Bunio/Dick for Dick), Sqbass, Marsija (Loco Star), Natalia Lubrano (Miloopa) i Tomasz Organek (SOFA).
Jego nagrania zdobyły już uznanie wśród opiniotwórczych blogerów i krytyków, ale przede wszystkim w kręgach miłośników alternatywnych rytmów. Przebojowa mieszanka elektroniki, dubstep oraz syntetycznego popu sprawia, że powstał album, który może stać się przełomowy dla polskiego rynku muzycznego.
15 września środa – kobieca muzyka
Renata Przemyk
Urodziła się w Bielsku-Białej, tam też mieszkała z rodzicami, babcią i braćmi, chodziła do szkoły podstawowej i liceum. Po maturze zamieszkała w Katowicach, gdzie studiowała i ukończyła bohemistykę na Uniwersytecie Śląskim. W 1994 roku zamieszkała w Krakowie, a pod koniec 1999 roku w podkrakowskiej wiosce, gdzie nieco odizolowana od świata komponuje, aranżuje własne piosenki i zajmuje się wychowaniem córeczki.
Zaczęła śpiewać jako nastolatka z lokalnymi kapelami rockowymi, choć tak naprawdę odkryła powołanie dopiero na studiach, zainspirowana Tomem Waitsem, Talking Heads, Niną Hagen i Frankiem Zappą. W wyniku tychże inspiracji powstał pod koniec 1989 roku zespół "Ya Hozna" i płyta pod tym samym tytułem, jednak działalność tego awangardowego zespołu wygasa po roku i Renata rozpoczyna solową karierę.
Większość jej płyt uzyskało status złotych za sprzedaż ponad 50.000 każdego tytułu, wielokrotnie były nominowane i nagradzane, przeważnie za indywidualność artystyczną. Pomimo niezbyt komercyjnego zacięcia artystki, zyskały pochlebne recenzje pośród publiczności, krytyki muzycznej i przemysłu fonograficznego (Fryderyk). Ma w swoim dorobku nagrody przywiezione z festiwali, w których brała udział na początku swojej działalności, główną z festiwalu krakowskiego, opolską Karolinkę, sopocką bursztynową płytę. Ale występowała też na nieistniejącym już niestety festiwalu w Jarocinie i dla przeciwwagi na przeglądzie piosenki aktorskiej we Wrocławiu i Kolonii. Koncertowała również we Francji (Normandia, Bretania, Paryż) i w Nowym Yorku, choć najbardziej - także ze względu na znaczenie słów w swoich utworach - ceni polską publiczność.
Trudno jednoznacznie określić twórczość muzyczną Renaty - ani rock, ani piosenka poetycka, ani alternatywa nie określają jej istoty, którą sama artystka nazywa wiecznym poszukiwaniem brzmień, wzruszeń i klimatów do niczego przedtem niepodobnych. Stąd pewnie każda kolejna płyta różni się diametralnie od poprzedniej, choć na każdej nieodmiennie pojawia się akordeon, instrument do którego ma ewidentną słabość, bez względu na mody.
Wychodząc w swej muzyce od surowego, post punkowego brzmienia, poszerza konsekwentnie instrumentarium - od 1999 roku także o elektroniczne elementy. W tym roku bowiem ukazała się płyta "Hormon", przełomowa dla Renaty, która pokazuje się po raz pierwszy jako kompozytor własnych piosenek i od tego momentu wraz z autorką słów stanowią wyłączny tandem artystyczny kolejnych przedsięwzięć.
W plebiscycie "Polityki" i "Wprost" znalazła się w setce najwybitniejszych artystów minionego stulecia.
W listopadzie 2009 ukazał się nowy album Renaty Przemyk zatytułowany "Odjazd".
16 września – mistrzowie gatunku
Tercet czyli Kwartet i Boogie Radio Orchestra
Tercet czyli Kwartet
„Tercet czyli Kwartet” nie wiadomo dokładnie, co oznacza ta nazwa. Trzech aktorów na scenie i jeden pianista? Trzech panów i jedna kobieta? Nieważne... Najistotniejsze jest to, że stanowią najwszechstronniejszą i najbardziej rozśpiewaną grupę aktorsko - kabaretową w Polsce.
Obsypani nagrodami na Przeglądach Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, nagrodami „Prometeusza” za wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuki estradowej, nagrodami aktorskimi za role teatralne i telewizyjne.
Gwiazdy musicali "Kabaret" (Hania), „Miss Sajgon” i „Pięciu braci Moe” (Robert) oraz „Chicago” (Hania, Robert, Piotr), spektakli Teatru TV, uczestnicy wielobarwnych kabaretowych i muzycznych przedsięwzięć telewizyjnych, odtwórcy głównych ról w wielu filmach fabularnych i serialach komediowych, od czasu do czasu występują razem.
Ze swoimi przedstawieniami byli już prawie wszędzie, łatwiej byłoby wymienić, gdzie nie byli np. w Islandii (bo zimno), w Albanii (bo nie ma tam wystarczającej ilości polskojęzycznej publiczności).
Nie jest łatwo zebrać całą czwórkę razem. Wojtek, wykładowca AM w Warszawie, autor wielu kompozycji do teatru, filmu i telewizji, jest najbardziej roztańczonym pianistą w kraju. Ale kiedy już się zbiorą - nie pozwolą widowni odetchnąć. Z resztą sobie również nie pozwolą. Nie sposób o tym wszystkim opowiedzieć. TO TRZEBA ZOBACZYĆ!
Boogie Radio Orchestra
Grający bluesa i swinga zespół istnieje od dziesięciu lat. Grał na wielu festiwalach, m.in. na Thüringer Jazzmeile, NewOrleans Festival, Jazzfrühling czy Unna Blues Festival. Dźwięki gitar, basów i perkusji Boogie Radio Orchestra oraz wokal Reinera Hessa pozwalają cofnąć się do czasów złotej ery radia - muzyka zespołu to bluesowo-swingowy wehikuł czasu, muzyczny powrót do lat 60.
Atmosfera na ich koncertach jest jak z chicagowskiego klubu. Kompletna sekcja dęta robi wrażenie, zwłaszcza, gdy gra równo i z polotem. Spontaniczności i radości grania mogliby się od nich uczyć młodzi rockmani, którzy często przynudzają na koncertach.
Boogie Radio Orchestra istnieje na europejskiej sceny bluesowej od 1998 roku. Występowali na wielu festiwalach w ich rodzinnych Niemczech i w całej Europie.
Skład zespołu to:
Harald Abstein: p, ARR, Jan Hirte: g; Bernd Kuchenbecker: b; Andreas Bock: dr; Peter Behne: voc; Reiner Hess: as, ts, arr; Jörg Miegel: ts, Tomasz Zwerger: jak: Georg Fischer: bs
17 września piątek – world music
Trebunie Tutki
- to muzykująca od pokoleń rodzina z Białego Dunajca, która nic nie tracąc ze swego charakteru, przeszła ewolucję od kapeli góralskiej po zespół koncertujący na największych festiwalach Muzyki Świata w Europie, a także w Azji i Ameryce Północnej.
Trebunie-Tutki jako jedyny zespół z Polski, wielokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce World Charts Europe Europejskiej Unii Radiowej.
Umiłowanie tradycji i wierność góralszczyźnie nie ogranicza twórczości zespołu. Opierając się na tradycyjnych instrumentach, skali góralskiej, budowie muzycznej i charakterze wykonania, tworzą NOWĄ MUZYKĘ GÓRALSKĄ, rozwijając i wzbogacając rdzenną muzykę o nowe melodie, współczesne teksty i awangardowe aranżacje. Kreują oryginalne polskie brzmienie. Chętnie eksperymentują z reggae, rockiem, techno i jazzem współpracując z producentem Włodzimierzem Kleszczem i z wybitnymi artystami, m.in. z jamajską grupą „The Twinkle Brothers", zespołami Adriana Sherwooda, kirgiskim „Ordo Sakhna", a także z rodzimymi muzykami: Krzysztofem Ścierańskim, Michałem Kulentym, Krzysztofem Herdzinem, Katarzyną Gaertner, Warszawskim Chórem Międzyuczelnianym, Voo Voo i formacjami Włodzimierza Kiniorskiego "Kiniora".
Nie stronią także od innych form wyrazu artystycznego - na festiwal Kraków 2000 Krzysztof napisał scenariusz spektaklu „Góralskie Bronowice", którego premiera odbyła się w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie z udziałem aktorów Teatru Witkacego, chóru i tancerzy zespołu Skalni oraz orkiestry kameralnej Simfonietta Cracovia.
Biorą udział w filmach („Girl Guide" J. Machulskiego, „Nad wysokości", „Góralu czy ci nie żal", „Rozrywki rodzinne", “Historia filozofii po góralsku”) i w programach TVP Kultura, TV Polonia, TVP l, TVP 2, TVN, ARD i ZDF, PR1, PR2 (audycje Radiowego Centrum Kultury Ludowej)
Skład instrumentalny: dwoje skrzypiec, altówka, basy podhalańskie, koza, złóbcoki, fujara bezotworowa, gitary, piano, organy, instrumenty perkusyjne i perkusja
18 września sobota – wybuchowy finał
Soul Catchers
Soul-Catchers, jest to mieszanka soul, bluesa i jazzu, pikantnie przyprawionego
elementami funka i R & B.
Wszystko zaczęło się 2001 roku podczas jam-session w “Paradiso”, najsłynniejszym klubie
muzycznym Amsterdamu, w którym “Rolling Stones” nagrali ostatnią płytę "na żywo".
Pięciu wyśmienitych muzyków bluesowo-jazzowych, pochodzących z rożnych krajów świata
tak “poczuli bluesa”, ze postanowili spotkać się ponownie.
Byli to :
Holy Bleck, Niemiec, basista sławnych zespołów lat 70-tych oraz wieloletni partner znanej saxofonistki i wokalistki z Nowego Orleanu, Rosy King.
Niki Buzz, gitarzysta/multiinstrumentalista z Nowego Jorku, z Harlemu, wychował się w tradycji czarnej muzyki USA. Grał w takich grupach jak “The Ramones”, Patti Smith,
“The Talking Heads”, Mink de Ville, “Foreigner” I “Joan Jett”. Brał udział w nagraniach studyjnych z Anita Baker, Whitney Houston czy “Kid Creole & The Coconuts”.
El Kopo, gitarzysta z Indonezji oraz Louis Smith z Surinamu/Gujany Holenderskiej tworzą wraz z perkusista El Leon Noya (syn Nippy Noya, światowej klasy perkusisty) solidny fundament brzmienia Soul-Catchers.
Gościem specjalnym zespołu jest często angażowana przez Soul-Catchers ciemnoskóra wokalistka Yolanda Graves, supergwiazda pochodząca z Nowego Jorku, z Brooklinu.
Yolanda występuje stale z takimi artystami jak George Michael, Simply Red czy Lenny Kravitz.
W repertuarze Soul-Catchers znajdują się oprócz własnych kompozycji znane standardy takich sław jak Otis Redding, Rolling Stones, Muddy Waters, James Brown, Prince i Jimy Hendrix.
O Soul-Catchers wiele można pisać, jednak tylko usłyszenie zespołu na żywo “live” długo pozostanie w pamięci!
Skład:
Niki Buzz (USA) - git, voc
El Koppo (IND) - git, voc
Louis Smith (SUR) - key, voc
Holy Bleck (D) - b
El Leon Noya (JAP/IND) - dr
Wstęp na koncerty festiwalowe jest bezpłatny - wejście bez biletów od 20.30
Dodatkowo - wszystkie osoby, które skończyły lub skończą w tym roku 18 lat wchodzą na turniej za darmo (na podstawie dokumentu tożsamości ze zdjęciem)
Organizatorem festiwalu jest Fundacja Na Rzecz Rozwoju Sportu "Promasters"